Misschien ben je al verder dan je zelf denktβ¦
Helen gaat niet altijd met grote stappen. π
Soms merk je het aan iets heel kleins.
Aan een dag waarop het ineens iets minder zwaar voelt.
Aan een herinnering die niet meer zo hard binnenkomt.
Aan dat kleine beetje hoop dat voorzichtig weer terugkomt.
Niet omdat alles ineens weg is.
Maar omdat jij langzaam leert leven met wat er was, zonder dat het alles van vandaag hoeft te bepalen.
En misschien hoef je ook niet meer terug naar wie je was.
Want alles wat je hebt meegemaakt, heeft iets achtergelaten.
Sommige dingen deden pijn.
Sommige dingen lieten een barstje achter.
Maar kijk eens naar jou.
Je bent er nog.
Je ademt. Je voelt. Je gaat verder.
Misschien langzaam, maar je gÑÑt. π
En wat je niet meer kunt veranderen, hoef je ook niet voor altijd met je mee te dragen.
Laat dit liedje maar even met je meelopen. πΆ
