Het staat niet op je voorhoofd 💗
Misschien herken je dit wel. Jij bent zo iemand die altijd alles ziet bij een ander. Je merkt het meteen als iemand niet lekker in zijn vel zit, als een berichtje nét even anders klinkt dan normaal of als iemand zegt dat het prima gaat, terwijl jij allang voelt: volgens mij is er helemaal niks prima.
En voor je het weet stuur je alweer een berichtje. Hé, gaat het wel goed met je? Of je belt even, rijdt langs voor een kop koffie ☕️ of vraagt gewoon nog een keer door.
Gewoon omdat je zo bent. Omdat je zorgzaam bent en omdat je het belangrijk vindt dat de mensen om je heen zich goed voelen. 🌸
Maar dan…
Dan gaat het met jou zelf een keer niet zo lekker.
En ineens voelt het stil.
En dat kan best heel verdrietig zijn. Want dan denk je misschien: hallo… ziet dan niemand dat het met míj even niet goed gaat? Ik sta altijd voor iedereen klaar, maar waar is iedereen nu ik zelf iemand nodig heb?
En geloof me, ik herken dat. 🥺
Ik zou dat toch ook voor jou doen?
Ik ben zelf hooggevoelig en heb volgens mij een soort extra antenne als het gaat om sfeer, spanning en verdriet bij andere mensen. Ik voel het vaak meteen als er iets is. En als jij ook hooggevoelig bent, hoef ik je waarschijnlijk helemaal niet uit te leggen wat ik bedoel.
Maar je hoeft natuurlijk helemaal niet hooggevoelig te zijn om dit te herkennen. Er zijn genoeg mensen die gewoon ontzettend zorgzaam zijn en altijd klaarstaan voor een ander.
En juist als jij zo bent, kan het ontzettend tegenvallen als je merkt dat dat niet automatisch bij je terugkomt.
Want jij denkt: maar ik zou dit toch ook voor jou doen?
En dát is dus het ding.
Jij zou dat inderdaad doen.
Omdat jíj zo bent. 💗
En weet je… misschien zit daar juist wel één van jouw mooiste kwaliteiten. Jij hebt antennes voor hoe het met andere mensen gaat. Je voelt, je ziet en je merkt dingen op die een ander misschien compleet ontgaan.
Maar die ander heeft weer antennes voor dingen die jij misschien helemaal niet ziet.
En volgens mij is dat ook meteen één van de redenen waarom we onszelf niet met anderen zouden moeten vergelijken.
We lopen allemaal rond met onze eigen set antennes, maar ieder van ons ontvangt weer op een nét andere frequentie. 📡
De één voelt feilloos aan wanneer iemand niet lekker in zijn vel zit, de ander ziet meteen waar iets praktisch opgelost moet worden en weer een ander blijft juist rustig, terwijl jij met klamme oksels in je hoofd allang drie doemscenario’s verder bent. 😂
Het is niet dat de ene set antennes beter is afgesteld dan de andere. Ze zijn gewoon allemaal op iets anders afgestemd. 💗
En misschien is dát wel iets om te onthouden wanneer je de volgende keer denkt: maar hoe kun je dit nou niet zien?
Omdat diegene simpelweg niet kijkt en voelt zoals jij.
Net zoals jij waarschijnlijk dingen mist die voor die ander zó vanzelfsprekend zijn.
En toch verwachten we soms onbewust dat andere mensen net zo reageren als wij. Dat ze dezelfde dingen zien, hetzelfde aanvoelen en op hetzelfde moment denken: hé, volgens mij heeft zij mij even nodig.
Maar zo werkt het dus lang niet altijd.
Niet omdat ze niet om je geven. Niet omdat jij niet belangrijk voor ze bent. En ook niet omdat ze niet voor je klaar wíllen staan.
Ze hebben het soms gewoon echt niet door. 💗
Er staat nou eenmaal niks op je voorhoofd
En dat heb ik zelf door de jaren heen ook echt moeten leren. Ik reageer heel erg vanuit mijn gevoel, vanuit mijn enthousiasme en vanuit mijn hart. En dan kan ik soms denken: ja hallo, ik heb dit toch ook altijd voor jou over? Hoezo doe jij dit dan niet voor mij?
Maar ja… die ander kijkt niet door mijn bril.
En misschien verwacht ik op zo'n moment wel iets waarvan diegene helemaal niet weet dat ik het nodig heb.
Ik heb hier thuis trouwens een prachtig oefenterrein voor, want ik woon namelijk met 3 mannen. 😂 Als ik niet vraag of er eentje een nieuwe toiletrol wil ophangen, iets van de grond wil rapen of eens iets mee naar boven wil nemen wat al drie dagen op de trap ligt, dan kan ik soms wachten tot ik een ons weeg.
En dan denk ik: HOE zie je dit nou niet?! 😂
Maar ze zien het dus gewoon écht niet.
Niet omdat ze denken: zoek het lekker uit, moedertje Maaike. Maar omdat het blijkbaar totaal niet binnenkomt op hun radar. Mannen!😉
En met gevoelens kan dat precies zo werken.
Wij denken soms dat anderen wel aan ons zullen merken dat het even niet gaat. Dat ze toch wel zien dat we moe zijn, verdrietig zijn, ons alleen voelen of gewoon eens behoefte hebben aan iemand die vraagt: en hoe gaat het nou écht met jou?
Maar er staat nou eenmaal niks op ons voorhoofd. 🥹
Zeg gewoon eens: ik heb je nodig
En misschien is dat dus wel het belangrijkste wat ik zelf heb geleerd: je mag het gewoon zeggen.
Je mag een vriendin appen en zeggen: Joh, heb je binnenkort even tijd voor een kop koffie? ☕️ Ik moet eigenlijk even mijn verhaal kwijt.
Je mag zeggen: Het gaat eigenlijk helemaal niet zo lekker met me.
En je mag zelfs gewoon zeggen:
Ik heb je even nodig. 💗
Dat voelt misschien gek als jij normaal gesproken degene bent die altijd klaarstaat voor anderen. Maar je geeft iemand daarmee óók de kans om er voor jou te zijn.
Want weet je, iedereen is druk met zijn eigen leven. Met werk, kinderen, boodschappen, afspraken en honderdduizend dingen die nog moeten. En soms hebben mensen gewoon écht niet door wat er achter jouw voordeur of achter die glimlach gebeurt.
Dat betekent niet dat ze niet van je houden.
Niet iedereen voelt wat jij voelt en niet iedereen ziet wat jij ziet.
En dat hoeft ook niet. 🌸
Je bent echt niet alleen
Dat wilde ik je eigenlijk vooral meegeven.
Want ik zie zo vaak vrouwen schrijven dat ze zich alleen voelen. Dat ze altijd voor iedereen klaarstaan, maar het gevoel hebben dat er niemand is wanneer zij het moeilijk hebben.
En dat vind ik oprecht heel verdrietig. 🥺
Omdat ik echt geloof dat er vaak veel meer mensen voor je zijn dan je op zo'n moment denkt.
Misschien wel die vriendin. Je zus. Je collega. Of zelfs die buurvrouw waarvan je het helemaal niet verwacht.💗
Maar laat ze weten dat je ze nodig hebt.
Stuur dat berichtje. Vraag of iemand tijd heeft voor een kop koffie. Vertel gewoon eens eerlijk dat het even niet zo lekker gaat.
Je hoeft niet altijd degene te zijn die alles ziet, alles voelt, alles opvangt en voor iedereen zorgt.
Soms mag jij ook gewoon degene zijn die zegt:
Hé… wil jij er vandaag even voor míj zijn? 🫶🏻
En misschien zul je dan wel merken dat je helemaal niet zo alleen bent als het soms voelt. 💗
En mocht je nou denken: ik zou eigenlijk gewoon eens even lekker mijn hart willen luchten bij iemand die luistert zonder oordeel, weet dan dat je ook altijd welkom bent voor een Van Hart tot Hart-gesprek met mij. Dan luisteren we gewoon samen naar wat er bij jou speelt en misschien kan ik je net even die liefdevolle spiegel of dat inzicht geven waar je op dat moment behoefte aan hebt.
Maar wat je ook doet… blijf er alsjeblieft niet alleen mee rondlopen.
Je hoeft het echt niet allemaal alleen te doen. 💗
Liefs,
Maaike 💗
🎧 Liever luisteren?
Over dit onderwerp maakte ik ook een podcastaflevering: ‘Het staat niet op je voorhoofd’.
Dus wil je hier nog even verder over luisteren tijdens een wandeling, in de auto of gewoon lekker met een kop koffie op de bank? ☕️💗
